Tweet04-11-2011 om 15:51 door Nicoline Wisse Smit

Er zijn twee dingen waar ik echt een hekel aanheb. Hondenpoep en hondenpoep.

Hekel 1: Hondenpoep

De eerste is de hondenpoep waar je opeens instaat, pas ontdekt wanneer je in de auto zit en het wel heel sterk vindt ruiken. Als eerste zie je dat het automatje vol zit met de bruine smurrie. Een nieuw matje lijkt de enige oplossing, terwijl je kokhalzend de nog verse drol van je schoen probeert te peuteren met behulp van stoeprand, graspol en stokje. Wanneer je op het ongelukkige moment een profielzool draagt, zie je soms maanden later nog kleine, harde stukjes poep brokkelen. Al is het maar tussen je oren.

Hekel 2: Hondenpoep

De tweede hondenpoep waar ik zo’n hekel aanheb, betreft de poep van mij eigen hond. Hond weegt maar liefst 44 kilo en draait drollen in verhouding met gewicht. En die drollen raap ik op. Omdat ik anderen mijn hekel nummer 1, die drol waar je plots instaat, niet gun.

Hond is oorspronkelijk de vrije natuur gewend. Loslopen. Begrijpt niet dat je ook kunt poepen wanneer je aangelijnd bent. En dat is lastig. Want sinds wij naar Maastricht zijn verhuisd, loopt hond vaker aangelijnd. Omdat de controleurs in het park mij daar onlangs nog berispten.

Echter, wanneer de kust veilig is, mag mijn hond los en gaat dan ook helemaal los. Zoekt dan het liefst een plekje met privacy ver uit mijn buurt. En dan overwin in hekel nummer 2 om anderen hekel nummer 1 te besparen. Helaas, vandaag is dat niet gelukt. Met een park dat wonderschoon is in alle herfstkleuren, wat hou ik toch van het najaar, is het onmogelijk het gedraaide gebeuren van mijn loslopende hond terug te vinden.

Ergens op de foto moet die drol liggen, maar waar? Nou ja, het ding kleurt in ieder geval prachtig bij al die najaarsblijheid.



Zoek de poep en maak kans op een rol hondenpoep boterhamzakjes!

Plaats een reactie