Tweet15-04-2010 om 13:20 door Mark Renne

Het wil met de temperatuur nog niet zo lukken, maar de tuin vraagt wel weer meer aandacht. Maandagmiddag heb ik de verticuteermachine maar eens afgestoft en in elkaar gezet. Het verticuteren viel  best mee, maar ik schrik toch elke keer weer van het resultaat. Niet van de gehavende grasmat. Die herstelt wel weer. Nee, van de hopen oud gras en mos die je moet afvoeren. Daar ben ik nog wel even mee bezig geweest. Kenners denken nu, dan moet je maar vaker verticuteren. Dan valt het best mee. Ook deze keer neem ik me voor deze wijze raad op te volgen.

Sinds dit jaar werk ik op maandagmiddag niet. Zo’n middag geeft ruimte om meer te doen met de kinderen. Een middag met pappa. Het verticuteren kostte zoveel extra tijd dat ik mijn jongste dochter mee moest laten helpen bij het opruimen.  Anders kreeg ik het niet op tijd  voor elkaar. Ze was natuurlijk zo trots als een pauw. Na het opruimen snel wat te eten geregeld. Daarna omgekleed om als trainer samen met mijn oudste dochter naar de hockeytraining te gaan. ’s Avonds keek ik moe maar voldaan terug.  Zo’n druk programma is alleen te doen wanneer alles redelijk dicht bij elkaar ligt en er geen verkeersproblemen zijn.

Tijdens het opruimen van het verticuteerafval oefende mijn oudste dochter binnen met haar mentor op de bugel. Het was dus wel handig dat we buiten wat te doen hadden. Het klinkt altijd prima hoor, maar het volume van twee bugels in een huiskamer kan te veel zijn. Mijn oudste dochter is jeugdlid bij Fanfare Eendracht Nieuwenhagerheide. Een vooruitstrevende fanfare met als dirigent Hardy Mertens. Een paar maanden geleden traden ze nog op met Slagerij Van Kampen. Overigens samen met Fanfare St. Gabriël uit Hoensbroek. Een paar maanden daarvoor zagen wij een concert van Gé Reinders en Eendracht Nieuwenhagerheide. Daar speelden ze natuurlijk ook Bloasmuziek.  Hardy Mertens arrangeerde de muziek voor deze hit.   Samen maakten ze het nummer tot een echte hit met vaste hoge noteringen in de Top 2000. Op de site van Gé Reinders staat een link naar het volgende filmpje. Het nummer geeft mij elke keer een lentegevoel. Ik ben als ouder natuurlijk zo subjectief als wat, maar toch voelt het alsof mijn dochter in de eredivisie van de fanfarewereld gaat spelen.



Op woensdag heb ik thuis aan een paar opdrachten gewerkt. Er was haast bij. Op kantoor is het risico van storingen dan te groot. Woensdagmiddag zijn de kinderen thuis. Toch kan ik dan vaak goed werken. Zo ook deze keer. Mijn jongste dochter had zelfs een klasgenootje te spelen. Samen zitten (klinkt toch vreemd) ze op ballet. Les op woensdagmiddag. Dat kwam dus mooi uit. Mijn oudste dochter was naar een kinderfeestje. De balletles is op fietsafstand. Zelfs voor jonge kinderen. De dependance van de muziekschool is vlakbij.  Wat jaren geleden heeft mijn partner les gehad van dezelfde docente. Dat schept een band.  En in de balletles van mijn dochter ligt de link met André Rieu. Een dochter van één van de violistes danst hier mee. Zo krijgen we vanzelf mee waar het orkest optreedt en of de moeder dienst heeft. Op de site van André Rieu ziet u een mooi filmpje van het concert in Maastricht, met nog meer blaasmuziek.

Plaats een reactie