Berichten gerelateerd aan de tag '
nicoline':
30-05-2010 om 18:14 door Nicoline Wisse Smit
Jaap wint X-Factor, Duitsland het Songfestival en Pinkpop wint het van de regen. Ik luister naar Pinkpop op de radio. Op weg naar één van mijn beste vriendinnetjes. We zijn vriendinnen sinds het eerste jaar aan de Hotelschool. Men zegt weleens dat men in de studententijd vriendschappen voor het leven sluit. Ik geloof dat direct. Als ik zo om mij heen kijk, zorgt de Hotelschool al 60 jaar lang voor heel wat bijzondere vriendschappen.
Onze geschiedenis gaat al twee decennia terug. Vaak voelt het als gisteren. Zo ook de dag dat ik haar belde vanuit Berlijn om haar het goede nieuws te vertellen. Zij woonde destijds in Maastricht. Als kippen zaten we aan de telefoon. Zij had ook goed nieuws te vertellen. Ik eerst, nee jij eerst. Nee jij, nee ik. Zij lanceerde haar nieuws uiteindelijk als eerste.... lees meer
25-04-2010 om 21:55 door Nicoline Wisse Smit
Het voelt als zomer. En dat is nog even wennen. Want in Zuid-Limburg is het dan meteen zoals een zomervakantie. Maar met werk dat gewoon doorgaat, is vakantie niet evident. En dus moet er een modus gevonden worden tussen vakantiegevoel en werk, maar de eerste zomerse zon is zoet en weet te verleiden. Zo ook mij. Met als gevolg dat ik er vier dagen zomervakantie op heb zitten, naast het werk dat doorging. Gevolg? Zondagavond en uitgeput op de bank. Eigenlijk helemaal niet zo slecht dat de weersverwachting de komende dagen minder is.
Donderdagavond, na een lange dag werken, samen met een vriendin naar de opening van de LandFlair in Maastricht op het landgoed van Kasteel de Hoogenweerth. Een garden en lifestyle beurs. Het is wat frisser dan gedacht. Dus nadat de opening met helikopter heeft... lees meer
20-03-2010 om 09:32 door Nicoline Wisse Smit
Het was me al eerder opgevallen. En niet alleen mij. Een gesprek dat op LinkedIn werd gevoerd, maar ook bij een drankje in de kroeg soms de revue passeerde. Een gesprek over een systeem dat je indeelt bij een regio waar je niets mee hebt. Maastricht als Eindhoven Area.
Een indeling die regionaal netwerken niet vergemakkelijkt. Zo kwamen we op zoek naar een medewerker uit in Best. Zie ook mijn blog over De charme van Eindhoven Area…?! Toch is het, denk ik, niet alleen vanwege de praktische aard dat ik besloot om me hard te maken voor een Maastricht Area. Onderstaande citaten, die ik onlangs als reactie mocht ontvangen, geven een impressie.
Maastricht klinkt zoveel mooier dan Eindhoven! Hartelijk bedankt, ook namens mijn internationale vrienden/collega's waar Maastricht nu ook op het netvlies... lees meer
11-02-2010 om 23:09 door Nicoline Wisse Smit
Dit keer eens geen woordenstroom. Dit keer een blog in beeld. Een videoblog. Over wonen, werken en leven in Zuid-Limburg. Of zoals we in het Engels zeggen: the Maastricht Region. Zie filmpje 5 en vergeet niet meteen te stemmen. Thx! lees meer
08-02-2010 om 20:38 door Nicoline Wisse Smit
Een vriendin vertelt mij dat haar zoon, die in België op school zit, haar onlangs corrigeerde. ‘Rijhuis mama, geen rijtjeshuis!’ Ik moet lachen, waarop de vriendin voorzichtig informeert: ‘Het is toch rijtjeshuis?’ Dat Vlaams, of eigenlijk Belgisch Limburgs is soms best verwarrend. Maar ook Nederlands is niet makkelijk wanneer het op wonen aankomt. Goed, een rij- of rijtjeshuis is een woning in een rij van identieke woningen. En die vriendin is de rijen kennelijk even kwijt, niet erg. Op mijn beurt vraag ik haar, nu we het toch over huizen hebben, wat een eengezinswoning eigenlijk is. Aan tafel volgt een discussie rondom het aantal kamers en het verschil met een appartement. Voorzichtig informeer ik of iemand aan tafel iemand kent die een twee- of driegezinswoning woont. En schater het uit... lees meer
22-01-2010 om 08:29 door Nicoline Wisse Smit
De hond heeft een nieuwe mand. Nou ja, mand? Het is geen mand. Het is geen deken. Het is ook geen zak. Eigenlijk lijkt het ding nog het meest op een boot, een roeiboot. De roeiboot is als een nieuwe dimensie in het leven van de hond. En dus moet de roeiboot overal mee naartoe. Eettafel, keuken, gang, bank, hal. De hond roeit wat af in huis.
Toch is het niet alleen het leven van de hond dat door een kleine, eenvoudige toevoeging op zijn kop staat. Het zijn wel vaker de kleine elementen die voor een hele nieuwe dimensie zorgen. Zo vraag ik me af wat de nieuwe, dubbele frituurpan in mijn leven zal brengen. Eén bakje voor de vegetarische snacks, één bakje voor de berenlullen (de kroketten).
Staat het leven van de hond door de roeiboot op zijn kop. Benieuwd welk vertier de stereo frituurpan... lees meer
15-01-2010 om 18:54 door Nicoline Wisse Smit
De twaalfde uitgave van de Van Dale Groot Woordenboek der Nederlandse Taal, één van de heerlijkste Sinterklaas cadeau's ooit, meldt dat de grondbetekenis van wonen te maken heeft met ergens graag vertoeven [~wonne en ~Lat, venus (liefde), Oudiers fohn (genot)]. De eerste concrete betekenis luidt: zijn woning hebben, verblijf houden, gehuisvest zijn.
De grondbetekenis raakt mij persoonlijk meer dan de concrete bewoording. Wonen doe je immers in een omgeving. In de omgeving waarin je leeft. Een leefomgeving die onlosmakelijk verbonden is met aspecten als werken, wonen in de concrete Van Dale betekenis genoemd, cultuur, gezondheidszorg, opleidingen.
En wanneer je dat hier doet. Dan leef je zoals in de grondbetekenis van het woord. Laat mij maar in Limburg vertoeven, graag zelfs! lees meer
12-01-2010 om 07:49 door Nicoline Wisse Smit
Ben wel drie keer op de radio geweest. Wat is filerijden leuk! Hoe vaak zit ik niet in de auto en luister ik naar 3FM. Speculeert de diskjockey (heet dat eigenlijk zo?) met de man (of vrouw) van de ANWB over het verwachte aantal kilometers ochtend- of avondspits. Nieuws dat voor mij niet nieuwswaardig is en als gevolg daarvan een soort van langs mij heengaat. Omdat, terwijl er over 300 kilometer file avondspits in de Randstad wordt gerept, ik fileloos naar huis rij.
Maandagmorgen op weg naar Parkstad kwam ik zelf in een file terecht. Niet de ochtenddrukte van een winterse maandagmorgen, maar een echte file. Zo’n file van de radio. Over de normaal kleine 30 minuten deed ik een eeuwigheid. Toch voelde de 90 minuten die ik exact in de auto heb doorgebracht niet zo. Want hoe leuk is het... lees meer
07-01-2010 om 09:06 door Nicoline Wisse Smit
Het liefste plan ik afspraken bij ons op kantoor. Medewerkers bij de hand, het scheelt reistijd, bezoekers worden geraakt door de sfeer en zelf blijf ik het ook een inspirerende omgeving vinden. Maar soms dan toch ook een afspraak buitenshuis. Wanneer Zuid-Limburg onder een veilige deken van adembenemende sneeuw ligt, is dat alles behalve een straf.
Dat ik op weg naar Gulpen bijna vast kom te zitten in de sneeuw op een landweggetje, waar ik terecht kom door een wegomleiding, bij het passeren van een tegenligger neem ik voor lief. Helemaal wanneer ik in mijn achteruitkijkspiegel zie dat de tegenligger, die mij ondertussen gepasseerd is, aanstalten maakt om mij weer de weg op te krijgen. lees meer
04-01-2010 om 18:23 door Nicoline Wisse Smit
Een vriend met wie ik samenwerkte in het American Hotel te Amsterdam wist met zijn woorden te verrassen. Humor en spot. Zo kon hij wanneer ik overwerkte en hij zijn jas al aanhad om naar huis te gaan iets uitkramen als: ‘Werken is voor domme mensen.’ Ik zal wel oerdom zijn geweest en, als ik de woorden van die vriend mag geloven, ben ik er door de jaren heen niet slimmer op geworden.
American Hotel Amsterdam
Het is misschien de vlijtigheid waarmee ik ben opgevoed. Verantwoordelijkheid nemen. Afmaken waar je aan begint. Misschien is het ook de scholing aan de Hotelschool en het werken in de hotellerie die erop volgden. Lange dagen. Steeds weer overuren. Wellicht heeft het ook te maken met mijn aard. Interesse in nieuwe dingen. Geen ‘nee’ kunnen of willen zeggen tegen uitdagingen.
Toen... lees meer
29-12-2009 om 09:24 door Nicoline Wisse Smit
Een succesvol magazine, waarvan ik de naam nog even niet verraad, heeft mij gevraagd om mijn hotspots in Maastricht te delen. Circa vijf tips zijn voldoende. Zullen in een voorjaarsnummer komen te staan. Ik denk in rubrieken. Begin met eten.
Kan niet kiezen tussen Café Sjiek en Château Neercanne. De praktische Thai op de Rechtstraat en sushi van Thai Ichi naast Beluga Next Door. Niet te vergeten het terras van Sofa in de zomer. Over terrassen gesproken. Niet om te eten, maar wel om te genieten. Café Servaas met het mooie uitzicht over de Maas. Café de Comedie om mensen te kijken op het Onze Lieve Vrouweplein. Over cafés gesproken. Buurtcafé de Pieter, maar ook zeker de stadse zwoelheid van de Take Five. En als we dan toch al die favorieten aan het noemen zijn, even een uitstapje naar... lees meer
23-12-2009 om 22:39 door Nicoline Wisse Smit
Een kerstboom is een kerstboom. En kerstverlichting is kerstverlichting. Dat is in Boston, New York, Amsterdam en Zuid-Limburg hetzelfde. Kerst is kerst. Het plezier van de lichtjes die stralen in de bomen in de tuinen. De sfeer van de lichtjes die van binnen door de ramen naar buiten schijnen. Het lijkt misschien wereldwijd hetzelfde. Of je nu in Tokio, Moskou of Amsterdam bent. Maar die lichtjes, het symbool van warme kerstvreugde, kunnen ook heel anders voelen.
Als je ergens niet thuis bent. Als je ver van familie en vrienden bent. Dan laten die lichtjes je verslagen, leeg en alleen achter. Is de kerst een periode van liefde, vrienden en bezinning. Het is ook een periode die je opeens kan doen realiseren dat je helemaal niet thuis bent daar waar je bent. Kerstlichtjes die je een gemis... lees meer
19-12-2009 om 12:14 door Nicoline Wisse Smit
De week zit erop. Buiten is het prachtig. Min tien, strak blauwe lucht. Zo mijn laarzen aan en het bos in. Vanavond een feestje. In avondjurk. Ondertussen mijn dochter bepakt en bezakt bij haar vader afgezet. Die gaat heerlijk richting sneeuw. Mijn moeder net uitgezwaaid, die gisteren kwam aanwaaien voor piano-optreden van mijn dochter. Croissants aan de keukentafel. Nu achter mijn bureau met een koffieverkeerd. Rekeningen aan het betalen. Ook die van de kerstgeschenken. Veel leuke reacties van opdrachtgevers ontvangen. Tevens een donatie overgemaakt in kader van Serious Request, zoals aangegeven in mijn vorige blog. Ook meteen een kerstdonatie in de strijd tegen Alzheimer. Vriendinnetje komt zo koffie lenen. Want hoewel je Nespresso ook bij de Bijenkorf kunt halen als je vergeten bent om een... lees meer
16-12-2009 om 10:43 door Nicoline Wisse Smit
Op 3FM vang ik een gesprek op met minister Koenders in het kader van Serious Request. Dit jaar de strijd tegen malaria. Het gesprek raakt me. Even later volgt de informatie dat de ziekte haar naam te danken heeft aan enkele Italianen die ziek werden na een bezoek aan Afrika. Ze dachten dat het door de slechte lucht kwam, ‘mal air’.
Ik bedenk hoe relatief die ‘mal air’ is. De mensen die in zo’n gebied wonen, zijn slecht geïnformeerd over de ziekte. Hebben geen flauw idee dat ze er niet aan hoeven te sterven. Zijn waarschijnlijk nooit van huis geweest. Geen flauw idee van wat er verder in de wereld speelt. Geen flauw idee van de slechte lucht. De slechte lucht die niet de aanleiding bleek te zijn van de ziekte waar de Italianen mee thuis kwamen. En ik zie het beeld voor mij van dat programma... lees meer
06-12-2009 om 18:53 door Nicoline Wisse Smit
Terug van Sinterklaas met mijn familie. Geweldige traditie. Geen lootjes. Gedichten en surprises alom. De nodige pesterij. Maar bovenal veel gezelligheid. Het fijnste familiefeest dat er is. Mijn favoriet.
Dit jaar Sinterklaas, na enkele jaren Limburg, in het Westen gevierd. Ondertussen tevreden, maar uitgeput weer thuis. Was druk op de weg. Duidelijk niet de enige die er een late avond op had zitten. Nagenietend en een beetje verdwaasd, zit ik achter mijn computer. De concentratie mist. Sinterklaaszondag is duidelijk geen dag om te werken.
De hond speelt met een bot, gekregen van de goedheiligman. Het Playmobil circus verblijdt de huiskamer. Zelf bekijk ik de websitestatistieken van de klanten van W&W. Iets wat ik eigenlijk dagelijks doe. Ik schrik. De eerste impressie geeft mij... lees meer
02-12-2009 om 08:51 door Nicoline Wisse Smit
Zaterdag Sinterklaas. Voor onze familie het grootste feest. Al in de zomer de eerste ideeën. Kerst staat in de vage schaduw. Gedichten voor de hele meute. Voor minimaal twee volwassenen maak je ook een surprise, daarnaast de kinderen. En hoewel de eerste ideeën al in de zomer komen, zijn we die tegen de tijd dat Sint met zijn boot aankomt ook allang weer kwijt. Ieder jaar beloven we dan ook plechtig ze op te schrijven. Ieder jaar blijft het bij dat goede voornemen.
En dan is het opeens zover. Kondigt het snoepgoed in de supermarkt aan dat de Sint weldra zal komen. En op de avond van de intocht zetten we allemaal, voor onze eigen haard, onze schoen. We zingen liedjes en zoeken naar een wortel. Dat wordt een blikje bier voor Piet. En dan pakjesavond. Ieder jaar weer lijkt 5 december een dag... lees meer
21-11-2009 om 13:10 door Nicoline Wisse Smit
Deze week de conferentie ICT in Limburg waar we met Wis & Waarachtig aan meewerkten. Een conferentie met oog voor wat ICT ons kan brengen. Meermaals aandacht voor thuiswerken. Meermaals de vergelijking met het verkeer. Is dit het moment om te investeren in ICT om straks een file op de randweg bij Eindhoven vanwege wegwerkzaamheden te voorkomen?
De thuiswerkkast
Het thuiswerken vraagt om outputgerichte sturing, wordt benadrukt. Een andere manier van werken. Daarmee een cultuurverandering, die hoogst waarschijnlijk ook een structuurverandering teweeg zal brengen. ICT kan daarmee, mijn inziens, hele organisatieontwikkelingen tot gevolg hebben. Een organisatieontwikkeling die ook een weerslag heeft op het thuisfront.
Zelf werk ik al lange tijd veel vanaf huis. Voor het eerst in... lees meer
15-11-2009 om 13:28 door Nicoline Wisse Smit
De metrokaart van New York past naadloos op de plattegrond van Zuid-Limburg. Rotterdam is net zo groot en telt evenveel inwoners als Zuid-Limburg. Zuid-Limburg is een stad, mijn stad. Een stad waarin ik niet onderweg ben, maar steeds op weg. Op weg naar een nieuwe beleving. Een nieuw avontuur. Een stad die aansluit bij wie ik ben en hoe ik graag mijn leven leef!
Vanuit Wis & Waarachtig heb ik het plezier, soms meermaals daags, de stad te doorkruisen. Naar een opdrachtgever, een zakelijke afspraak, een bijeenkomst. Maar niet alleen zakelijk, ook privé doorkruis ik de stad veelvuldig. Vanuit mijn ooghoek zie ik hoe mijn dochter ’s ochtends op de fiets de grote weg oversteekt naar school. Zelf sla ik linksaf, voor een afspraak bij DSM in Heerlen. Enkele uren later vervolg ik mijn weg... lees meer
06-11-2009 om 10:02 door Nicoline Wisse Smit
Woensdag. Bijeenkomst van Communicatie Netwerk Limburg. In de Ainsi. Ger Moonen opent de bijeenkomst. Informeert of iemand van plan is om al rond 19 uur weg te gaan. Of die persoon dan twee aanwezigen kan afzetten op het station. Grapt aansluitend dat de twee personen al zo vroeg de trein willen nemen, omdat de weg naar het Westen op de een of andere manier altijd langer is dan van het Westen naar Zuid-Limburg.
Is dat waar? Ik denk terug aan de tijd dat ik al in Zuid-Limburg woonde, maar in Amsterdam werkte. Ik nam de afstand voor lief. In de twee jaren dat ik Amsterdam werkte, heb ik een paar keer geopperd om een zakelijke afspraak in Limburg te laten plaatsvinden of in ieder geval halverwege. Het werd over het algemeen ijzig stil aan de andere kant van de lijn. Dan toog ik die week toch... lees meer
24-10-2009 om 12:50 door Nicoline Wisse Smit
Ik zit aan de telefoon. Een zakelijk gesprek. De Amsterdammer vertelt dat hij eigenlijk met zijn vriendin en kinderen naar Frankrijk wilde verhuizen. Om verschillende redenen vinden ze dat op dit moment in hun leven een stap te ver. Ze hebben hun pijlen op Limburg gericht. Zijn zich nog aan het oriënteren waar ze in Limburg willen wonen. Dat ze gaan staat vast! Terloops refereert hij aan het-leven-als-God-in-Frankrijk-gevoel in eigen land. Het is niet de eerste keer dat ik die associatie hoor.
Niet verwonderlijk. Google toont maar liefst meer dan 42.000 resultaten als ik zoek op ‘God in Zuid-Limburg’. Dat zijn er circa 560.000 minder dan het resultaat dat ‘God in Frankrijk’ oplevert. Maar goed, Zuid-Limburg telt dan ook 600.000 inwoners versus 60 miljoen in Frankrijk. Ach ja, wellicht vergelijk... lees meer
20-10-2009 om 09:01 door Nicoline Wisse Smit
Fileloos naar huis. Of: onder het genot van een prachtige sky fileloos naar huis. Nee, ontspannen genietend en doorrijdend naar huis. Eigenlijk: ontspannen, geïnspireerd, thuiskomen na een lange dag. Dat is Zuid-Limburg!
lees meer
27-09-2009 om 17:14 door Nicoline Wisse Smit
Eendjes kijken in Rekem. Op nog geen tien minuten van Maastricht. Nou ja, eendjes...
De 12 meter hoge, opblaasbare, reuzen badeend van de Nederlandse kunstenaar Florentijn Hofman is op reis in België. Werd de eend eerder geteisterd door een storm en vandalisme. In het mooiste dorp van Vlaanderen ligt het kunstobject 'Badeend' er in de zon heerlijk bij.
lees meer
23-09-2009 om 21:43 door Nicoline Wisse Smit
Ik word gebeld. De persoon informeert naar verschil tussen Zuid-Limburg en bepaalde regio’s in Nederland. De persoon komt uit Twente. Woont al jaren in Amsterdam. Ik haal de dag van vandaag voor de geest. Vertel over de korte wandeling naar het bos met de hond. Dan een blije dochter die mij een dikke zoen geeft voor ze het schoolplein opstormt. Ik rij door naar Heerlen. Een afspraak op het hoofdkantoor van DSM. Dan een bespreking op de Hogeschool Zuyd. ‘Die staat al jaren in de top van de hogescholen in Nederland’, hoor ik mijzelf zeggen, terwijl ik ook al eerder een kleine voetnoot maakte over de voordelen van een goede buurtschool. Terwijl ik naar de stem aan de andere kant van de lijn luister, neem ik mijn omgeving in mij op. Ik geniet van ons prachtige kantoor en bedenk dat ik nog een reservering... lees meer
19-09-2009 om 11:07 door Nicoline Wisse Smit
Zuid-Limburg doe je een kind niet aan. Het zou verboden moeten worden om kinderen op te laten groeien met een zachte g. Ik was nog geen tien jaar oud en zag de zachte g als een handicap. Ik denk dat het dames 1 was, misschien ook heren 1, dat thuis tegen Maastricht speelde. Kunstgras hadden we nog niet. Met het Maastrichtse elftal waren enkele supporters afgereisd naar Hilversum. Ook kinderen. We speelden een wedstrijdje aan de kant van het veld waarop de competitie plaatsvond. Ik vond die kinderen best aardig. Des te meer meelij met die zachte g die in mijn gehoor bleef rondsuizen.
Ik herinner me mijn eerste busreisje als hotelschoolstudent van Limmel naar de Markt. De zachte g viel in het niets bij de taal die de bus beheerste. Ik verstond er echt geen bal van. Zo’n vijf jaar geleden,... lees meer
Facebook
LinkedIn
Nicoline Wisse Smit is 39 jaar en woont sinds 10 jaar, samen met haar dochter, net over de grens bij Maastricht. Vanuit haar eigen bureau Wis & Waarachtig biedt zij communicatieoplossingen. Tot haar opdrachtgevers behoren DSM, de Hogeschool Zuyd en Stichting Regiobranding Zuid-Limburg. In dit blog deelt Nicoline haar ervaringen over wonen in Zuid-Limburg.
Mark Renne is 46 jaar en woont sinds 1991 in Zuid-Limburg. Eerst in Kerkrade, en nu met partner en twee jonge dochters in Landgraaf. Vanuit Woningstichting Land van Rode werkt hij aan goed wonen in Kerkrade en Parkstad-Limburg. Persoonlijk zet hij zich op veel manieren in voor de promotie van Zuid-Limburg, zoals op www.parkstadlimburgbloeit.nl. In dit blog deelt hij zijn ervaringen over wonen in Zuid-Limburg.
2010
Dit project is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling in het kader van OP-Zuid.
