23-09-2009 om 21:43 door Nicoline Wisse Smit

Ik word gebeld. De persoon informeert naar verschil tussen Zuid-Limburg en bepaalde regio’s in Nederland. De persoon komt uit Twente. Woont al jaren in Amsterdam. Ik haal de dag van vandaag voor de geest. Vertel over de korte wandeling naar het bos met de hond. Dan een blije dochter die mij een dikke zoen geeft voor ze het schoolplein opstormt. Ik rij door naar Heerlen. Een afspraak op het hoofdkantoor van DSM. Dan een bespreking op de Hogeschool Zuyd. ‘Die staat al jaren in de top van de hogescholen in Nederland’, hoor ik mijzelf zeggen, terwijl ik ook al eerder een kleine voetnoot maakte over de voordelen van een goede buurtschool. Terwijl ik naar de stem aan de andere kant van de lijn luister, neem ik mijn omgeving in mij op. Ik geniet van ons prachtige kantoor en bedenk dat ik nog een reservering moet maken voor vanavond. De beste Italiaan buiten Italië. Favoriet. Ik beantwoord de vraag die aan de andere kant van de telefoon wordt gesteld en we babbelen nog even door. Ik blijf enthousiast. Dan roep ik uit: ‘Het lijkt wel propaganda zoals ik over Zuid-Limburg praat. Sorry, het gebeurt zomaar.’ Maar de andere kant lijkt zich aan mijn enthousiasme niet te storen. Sterker nog, verwoed over het leven, het werken en het wonen in Zuid-Limburg.

Plaats een reactie