Tweet05-04-2010 om 18:17 door Mark Renne

Zaterdag 3 april 2010 reed ik in paasstemming twee keer over de  A79 van Heerlen richting Maastricht. De tweede keer vroeg ik me ineens af waarom deze snelweg geen eigen naam heeft. De spoorverbinding tussen Heerlen en Maastricht heet bijvoorbeeld de Heuvellandlijn. De snelweg is letterlijk de enige echte highway van Nederland. Ter hoogte van Valkenburg bevindt zich zelfs een lang dalviaduct. Rondom de weg uitzicht op de Limburgse heuvels. Langs de weg zie je bijna geen toeristische borden. Van die mooie grote borden die langs de autowegen door Frankrijk en Duitsland wel staan. Nu is de weg vooral een snelle verkeersverbinding. En dat is natuurlijk de hoofdtaak van een snelweg. Dan doe je het als weg goed. Misschien verdien je dan wel een mooie naam. Heuvelland snelweg bijvoorbeeld.

Heel vroeg die zaterdagochtend reed ik de eerste keer  over deze snelweg naar Maastricht, voor een hockeywedstrijd tussen Kerkrade en Maastricht. Ons team moest  daar al om 8.30 uur zijn. Dat haalden we ruim. Zelfs nog te vroeg daar. Reistijd, zonder verkeersovertredingen, net iets meer dan 20 minuten. De hockeyvelden liggen in Maastricht vlakbij het MVV-stadion, tussen voetbalvelden van meerdere clubs. Op deze velden werd een start gemaakt met een internationaal voetbaltoernooi. Onze meiden keken hun ogen uit. We zagen teams en bussen uit Schotland, Duitsland en Denemarken. Waarschijnlijk waren er nog wel meer landen vertegenwoordigd. Maastricht was tot nu onze sterkste tegenstander. We verloren voor het eerst met grote cijfers.

Na een korte pauze thuis in Landgraaf reed ik ’s middags voor de tweede keer over dezelfde snelweg, nu richting Valkenburg. Doel: een paasbijeenkomst van de personeelsvereniging in het mooie Valkenburgse dorp Vilt. Op het programma: eerst de paashaas en de verstopte eieren zoeken, daarna een kleurwedstrijd en voor de liefhebbers een workshop paasstuk maken. De kinderen hebben zich prima vermaakt en onze woonkamer is een paasstuk rijker. Vorig jaar konden we wandelen in de bossen met veel mooie hoogteverschillen. Dit jaar was het er te nat. Op naar volgend jaar.

Op paaszondag reed ik, ja je raadt het misschien al, weer over de Heuvelland snelweg. Oh sorry, nu nog gewoon de A79. In het Fletcherhotel De Geulvallei stond een paasbrunch op ons te wachten. Waarom rijdt iemand uit Landgraaf helemaal naar Houthem voor een paasbrunch? Kennen ze dat in Parkstad niet? Natuurlijk wel. Maar door het werk van mijn partner komen we vaak in het Heuvelland. Dit hotel ligt erg mooi. Tegenover dit hotel ligt het Ronald McDonald vakantieoord De Kindervallei. Eerst alleen bekend van de vakantie wigwams. Nu staat daarnaast een wonderschoon appartementengebouw, een Hundertwasser ontwerp. Gehandicapte kinderen kunnen hier met familie genieten van welverdiende en kleurrijke vakanties. Op de site van het Ronald McDonald kinderfonds staat een filmpje waarop Yvon Jaspers de Kindervallei bezoekt. Deze hele omgeving geeft me steeds weer inspiratie. Twee jaar geleden vierden we als gezin een familiefeest in hetzelfde hotel. Dat feest is voor ons erg beladen, omdat voor ons toen de levensfase is begonnen waarin we te snel afscheid moesten nemen van ouders. Deze fase sloten we vandaag met de paasbrunch op dezelfde plek af. Het voelt als bevrijdend. Het geeft nieuwe energie.
Volgend jaar gaan we echt dichter bij huis brunchen.

Reacties

Plaats een reactie