Oranjegekte

Tweet01-07-2010 om 16:29 door Nicoline Wisse Smit

Als westerling in het zuiden heb ik eraan moeten wennen. Vlaggenstokken vlaggen maar zelden in Limburg. Heb het vermoeden dat de verhouding vlaggenstokken/woningen hier ook een stuk lager ligt. Misschien is dat enkel mijn perceptie. Een vlaggenstok die niet wappert, is nu eenmaal voor mij geen vlaggenstok. De weinige vlaggenstokken hier herinner ik mij door een beeld van een hangende boekentas. Niet door een wapperende vlag met wimpel.

Dat beperkte vlaggen heeft waarschijnlijk te maken met de koningsgezindheid die in Limburg van oudsher lager ligt. Raar eigenlijk, want nu ik erover nadenk roept de vrolijkheid van vlag en wimpel een beeld op dat in lijn ligt met de uitgelaten sfeer rond carnaval. Misschien ook associeer ik vlaggen met de fanfare, die hier in Limburg zo levendig blaast.

Die uitgelatenheid rond carnaval heeft in mijn ogen veel gemeen met de oranjekoorts die momenteel in Nederland heerst. Carnaval is een omkeringsritueel. Een ritueel dat onlosmakelijk verbonden is aan de Katholieke Kerk. Een moment waarop men even uit de band kan springen om vervolgens weer in het gareel te lopen. Een moment waarop Prins Carnaval even koninklijk is. Het volk de macht in handen krijgt. De burgemeester de sleutel van de stad uit handen geeft.

Hoewel Holland zich in 1581 middels het Plakkaat van Verlatinghe min of meer van de Katholieke Kerk afscheidt, blijft de behoefte aan carnaval als omkeringsritueel bestaan. Dat zit nu eenmaal in de mens. Willen we zo nu en dan niet allemaal even uit de band springen? En dus zijn er alternatieven ontstaan, zoals het afreizen naar Limburg om carnaval te vieren, maar ook een feest zoals Koninginnedag. En dat lijkt de verklaring te zijn voor het feit dat de oranjekoorts in Holland sterker heerst dan in Limburg. Dat er meer vuvuzelas, pletterpetten, beesies en ontelbare andere oranje hebbedingetjes over de toonbank zijn gegaan.

Dat die oranjegekte in Limburg iets minder is, dat bevalt mij uitstekend. De schermen in de verschillende kroegen weet ik moeiteloos te vinden. Met als voordeel dat er hier samen gekeken en gevierd wordt. Niet weggedrukt tegen de kant met twee glazen bier die iemand over je heen laat vallen, om vervolgens helaas te constateren dat je het doelpunt zelfs in de herhaling hebt gemist. En dat vieren? Ja, dat kunnen ze hier wel. Met dank dus aan Rome! Als ze nu ook nog meer gaan vlaggen is het helemaal compleet!

Plaats een reactie