Tweet10-08-2011 om 12:26 door Nicoline Wisse Smit

Ruim tien jaar woonde ik in Lanaken. De Nederlandse enclave in Belgisch Limburg. Op verkeerloze momenten in tien minuten op de Markt in Maastricht. Op drukke dagen stond ik soms wel meer dan een half uur vast op de Noorderbrug richting de hockeytraining van mijn dochter, waarop ze dan steevast voor het te laat komen werd gestraft met extra rondjes inlopen en het sjouwen van kilo’s keepersmateriaal. Flauw, want op die dagen vertrokken we soms al een uur van tevoren. Ik zal waarschijnlijk niet de enige ouder zijn die dit probleem herkent. Wie van Amsterdam over de Amstelveenseweg naar de Amsterdamse hockeyclub rijdt, zal waarschijnlijk concluderen dat Maastricht verrassend veel weg heeft van het leven in en om de hoofdstad.

Ik woon nu zo’n twee weken in Maastricht. Hoewel ik de helft van de tijd in het buitenland heb gezeten, bevalt het me nog beter dan verwacht. Kostte het me even moeite om afscheid te nemen van dat te fijne, vrijstaande huis in die bosrijke omgeving en al die vriendinnen in de buurt, ervaar ik volop het leven in de stad. Alleen het bestellen van eten was de verhuizing al waard. Belangrijker echter nog dan het afhaaleten en thuisberzorgservices, de authentieke winkeltjes en keur aan restaurants in buurt is de winst die ik boek. Niet meer steeds in de auto, maar gewoon even op de fiets. De dynamiek bevalt.

Gisteren moest ik in België zijn. Voor het eerst sinds ik van mijn woning in de enclave afscheid nam. Het leek wel het einde van de wereld. Even op en neer kostte me anderhalf uur. Opeens realiseer ik me dat ik al die jaren de afstand negeerde, met positieve inprenting deed of het wel meeviel. Nu ervaar ik pas hoeveel rust het geeft nu ik niet meer dagelijks enkel al tegen de 100 kilometer op de teller heb staan door op en neer te rijden van België naar Maastricht. Daarmee biedt de verhuizing niet alleen de ruimte en verandering waar ik naar opzoek was, maar draagt mijn nieuwe leven tevens bij aan een groener Limburg. Milieubewust verhuizen. Nu alleen nog kijken hoe ik de bakjes waarin ze het eten brengen recycle.

Reacties

Plaats een reactie