Tweet20-09-2010 om 14:11 door Mark Renne

De reis met de metro van Schaesberg naar Hombourg, in Eutropolis, verliep voorspoedig. Vorige keer schreef ik over de gedachte achter Eutropolis. Een gebied met 3,7 miljoen inwoners, verspreid over 3 landen. Veel mooie steden. Tal van voozieningen. Mooie afwisselende landschappen. Wanneer je de metrokaart van Londen op deze streek legt, zie je de verbindingen en de mogelijkheden. Helaas is de metro er nog niet. Het gebied is er al wel. Eutropolis bestaat, het moet alleen nog verder worden ontdekt. Terwijl ik dit schrijf, zit ik in Teuven (België) op een terras, tijdens het familieweekend. De rest van de familie speelt boerengolf. Dat is een week na mijn knieoperatie voor mij wat te moeilijk.

We hebben voor 19 personen een vakantiewoning gehuurd in Hombourg. Daar ligt het mooie complex Tenhof. De familie komt vanuit Hilversum, Den Bosch, Kerkrade en Landgraaf. Het is een programma van 2 dagen. Ik kan maar aan een deel meedoen. Een gedeelte van de zaterdag. Voor wat mij betreft wel het mooiste deel. En ook het meest Eutropolische deel.

We beginnen met uitleg bij de stroopstokerij van Hombourgeois. Het hoort een beetje bij de organisatie die de vakantiewoningen verhuurt. De  uitleg wordt gegeven door een docent van Leeuwenborgh Opleidingen. Door de week werkt hij parttime als docent Techniek in Sittard. Daarnaast vult hij zijn vroegpensioentijd mooi in, onder meer hier bij de stroopstokerij. Samen met zijn zoon. Eigenlijk is zijn zoon nu de stroopstoker. De installatie is ambachtelijk, op hout gestookt en generatie op generatie overgedragen. Het ambacht ook. Tijdens de appeloogst elk jaar 6 weken hard werken om een mooi product te maken. 's morgens had ik in de Volkskrant net gelezen dat stroopstoker Mart Vandewall uit Eckelrade een belangrijke smaakprijs heeft gewonnen: De Held van de Smaak. Ik heb de stroop van Hombourgeois geproefd. Wat zou de jury daarvan gevonden hebben?



Na deze uitleg serveert de vrouw van de stroopmaker ons een heerlijke lunch op een heel mooi privé terras. De zon werkt mee. Wat een weelde. Na afloop krijgen we per persoon een potje stroop mee. Daarna stappen we in de huifkar. Dat was al zo gepland en het is voor mij lekker handig. Op de traktor weer de enthousiaste docent techniek. Hij voert ons in een korte ronde door en soms langs Nederland, België en Duitsland. Zelfs als streekbewoner blijf ik me verbazen. Zo mooi! Ons eindpunt is de brouwerij Grain D’Orge.

In de brouwerij krijgen we een rondleiding van een Franstalige mevrouw. Ze wil ons eerst in het Nederlands te woord staan tot het woord dialect valt. Ze schakelt over op haar dialect en we kunnen haar beter volgen, zeg maar gerust perfect. Zelfs de niet-streekbewoners binnen onze familie lukt dat. Zou Eutropolis al een eigen taal hebben? Dat is natuurlijk niet zo, maar deze ervaring geeft aan dat de communicatie makkelijk kan gaan. Aan het eind van de rondleiding mogen we de bieren even proeven. Ik ben geen liefhebbber, maar ze smaakten prima. Mijn favoriet, het donker bier met een lichte, ja daar komt ie echt weer, stroopsmaak.

Zo, nu moet ik maar eens terugstrompelen naar het boerengolven. Straks eten we nog bij Café Modern in Teuven. Daarna gaan Hilversum en Den Bosch naar huis. Kerkrade en Landgraaf ruimen het vakantiehuis dan nog even op. Ik weet zeker dat de hele familie een Europese, of Eutropolische ervaring rijker is.

Reacties

Plaats een reactie