Tweet11-05-2010 om 12:34 door Mark Renne

Deze maandag bracht ik mijn dochters naar de buitenschoolse opvang. Ze waren er al zeker 6 maanden niet meer geweest. Sinds dit jaar komen ze alleen nog voor de vakantieopvang, voor 3 ochtenden. De opvang op de schooldagen verzorgen we dit jaar helemaal zelf. Dat was nodig voor één van de dochters. Zelf wil ik ook meer met de kinderen kunnen doen. Het is voor ons allemaal een soort proef. De afspraak met mijn werkgever geldt voor 2010. Ik hoop nu al op voortzetting. Ik ken de wettelijke rechten, maar goed overleg is altijd beter. Meer info over kinderopvang binnen deze site en op de volgende link vind je alle centra in Zuid-Limburg

Mijn partner en ik waren best wat gespannen. Vinden ze nog aansluiting, na zo’n lange tijd afwezigheid? Vermaken ze zich daar een beetje? Voelen ze zich er nog thuis? Bij binnenkomst werden we als vanouds hartelijk ontvangen door de leiding. Al snel kwamen er wat kinderen aangerend die mijn dochters nog kennen. Het spelen begon meteen. Voor niets zorgen gemaakt? Toch bleef ik er de hele ochtend aan denken. Totdat de opvang belde. Er was niets aan de hand, maar er werd gevraagd of de dochters in de middag mee mochten naar de speeltuin. De meiden hadden al gezegd dit graag te willen. Echt voor niets zorgen gemaakt. Nu wilden ze er niet meer weg. Helaas mochten ze van mij niet mee. Ik had andere plannen. We zijn naar Gaia Park geweest. Onze jongste beklom voor de eerste keer het touwklimrek in de Dinodome tot het hoogste punt. Echt een hoogtepunt. Eerder hebben we haar zelf nog moeten redden, ergens halverwege. Ze mochten kiezen wat ik ging koken. Het werd natuurlijk pizza van pappa.



Status Quo is de naam van een expositie die nu loopt. Het heeft niets te maken met de bekende popgroep. Het is een leuke naam, als trekker in mijn blogtitel, maar ook voor de inhoud van de expositie. De expositie gaat over een onderwerp dat af kan stoten. Maar ik weet dat het kansen biedt en mensen aan kan trekken. Het gaat over de nu zichtbare gevolgen van krimp in woonwijken van Heerlen. Fotografen hebben een fotografische momentopname gemaakt. Ik bezocht de expositie op moederdag, met het hele gezin. Milieuvriendelijk op de fiets. De foto’s zijn mooi, rauw en stralen kracht uit.  In latere tijden zal regelmatig worden vastgelegd wat er veranderd is. Wat er verbeterd is. En daar heb ik alle vertrouwen in. Veel verbeteringen zijn al te zien. We zoeken met veel betrokkenen een nieuwe balans zodat de kwaliteit nog beter wordt dan die al is. Want ook nu al is het prettig wonen in heel Zuid-Limburg. Deze regio zal altijd alle noodzakelijk voorzieningen voor goed wonen en leven aan kunnen blijven bieden. Misschien een buurt verder. Maar de schaal van de regio is na de krimp nog altijd groot genoeg om alle basisvoorzieningen op acceptabele afstand aan te kunnen bieden. Meer info over de expositie op de volgende link:  Kunstencentrum Signe. Ook of misschien zelfs ten tijde van krimp is de regio een interessante vestigingsplaats.

Als ouder vraag je je altijd af of je kinderen wel op de beste school zitten. Over de basisschool van nu zijn we erg tevreden. Niet te grote klassen en veel persoonlijke aandacht. Veel zelfwerkzaamheid. En sport en natuur zijn op loopafstand. Ze zijn er nog te jong voor, maar ik begin toch al een beetje te scannen wat de middelbare scholen te bieden hebben. Nu ga ik nog geen persoonlijke voorkeuren aangeven. Eén project viel me de laatste maand op. Vooral door de kracht die de leerlingen uitstraalden en door het internationale karakter. Het Sintermeerten College deed in april weer mee aan het TIME project. Wereldwijd deden hier 40 scholen aan mee. Eindpunt. Eén dag lang via alle nieuwe media in verbinding zijn met de andere scholen en van gedachten wisselen over de centrale thema’s. Meer uitleg op Timeproject. Ook zijn er 2 Youtube video’s, een korte (2 min.) en een lange (10 min.). Veel kijkplezier, en feel the power!

Plaats een reactie