Tweet16-06-2010 om 22:52 door Nicoline Wisse Smit

Maurice Mentjens zegt het nest niet te willen verlaten. Hij doelt op Limburg. En wanneer je hem zo op de Tefaf ziet, dan begrijp ik hem wel. Energie en passie. Ook Lorraine Witteveen heeft het te pakken, ze spreekt over dynamiek en cultuur. Janicke Kernland omschrijft het vervolgens als potentie en wil, terwijl ik de dierbaarheid waarmee ze Maastricht omschrijft herken en hou van de kinderkopjes die ze noemt. Het feest dat ze noemt, sluit aan bij het feestje van Hans van Wolde. Een feestje waar ik graag bij ben! Ook feest is het in het nieuwe Teaching Hotel Château Bethlehem. Het contrast dat Vera Dühring noemt tussen top gastronomie en de frietjes van Reitz op de Markt is zo herkenbaar. Is zo typerend voor wat Zuid-Limburg te bieden heeft. Gastronomie die je ook bij Jacco Walraven in Sittard vindt. Ik herken zijn behoefte aan nieuwe impulsen. Impulsen die ook hij in Zuid-Limburg vindt. Tevens noemt hij het gevoel van thuiskomen in Zuid-Limburg. Een gevoel dat ik herken met al het op en neer reizen tussen vrienden en familie in de Randstad en vrienden en werk in Zuid-Limburg. Ook Tanja Smitsmans vliegt Limburg in en uit. De vrijheid die ze ervaart en de natuur waar ze van geniet, noemt Paul 't Lam ook.

Grappig. Bijzonder. 100-en-1 verschillende mensen vormen Zuid-Limburg. Toch zo gelijk. Allen roemen de gastvrijheid, de ruimte, het leefgenot, de passie. De ziel van Zuid-Limburg!

Plaats een reactie