Ik deed het in New York

Tweet28-11-2011 om 18:57 door Nicoline Wisse Smit

Ik weet niet hoe ze het in onze buurlanden doen. Ik graaf diep. Om zo’n moment naar boven te toveren. Zo’n moment waarop je samen naar boven glijdt. Je handen los, omdat je niet van rubber houdt. Zo’n moment waarop je als automatisch wordt meegevoerd. Je gedachten op nul. Hoe diep ik ook graaf, kan me geen moment in Duitsland herinneren. Ook België blank.

Kennelijk deed ik het wel in New York en ook in Parijs. Zonder enige moeite haal ik de herinneringen boven. Ook in Londen doen ze het, hoewel de voorkeur daar uitgaat naar links in plaats van rechts. En in Nederland? Hier rekken we het moment waarop je wordt meegevoerd het liefst zo lang mogelijk uit. En nee, dat geldt niet alleen voor Limburgers!

In Limburg denken wij soms anders te zijn dan de rest van Nederland, zoals ook de rest van Nederland denkt dat Limburgers net even iets anders zijn. Wanneer het echter op ons laten meevoeren aankomt, lijken wij onder en boven de rivieren niet veel van elkaar te verschillen. Want alsof tijd geen geld kost, blijven wij Nederlanders stilstaan zodra we ook maar een voet op een roltrap zetten. In Parijs, Londen en New York zie je mensen de roltrap als trap benutten, ze stormen naar boven of naar beneden. Een voorzichtige irritatie wanneer de weg wordt versperd door een verdwaalde toerist die vanuit zijn cultuur nooit heeft begrepen dat je ook op een roltrap best mag bewegen. Maar hier in Limburg begrijpen we dat niet, zoals ook de rest van Nederland onbeholpen blijft.

Koekje bij de koffie of going Dutch, ik kan het prima hebben. Maar wat die roltrap betreft, kunnen we ons alsjeblieft iets wereldser opstellen? Doen of tijd geld kost, een calorietje extra verbranden of simpelweg het moment niet eeuwig rekken. De reden maakt mij niet uit. Maar versper die hele roltrap niet! Loop door of ga rechts staan, dank u!

Reacties

Plaats een reactie