Het geluk van Limburg

20-11-2011 om 13:26 door Nicoline Wisse Smit

Volkskrant DrentheHet artikel over 'Het verdriet van Drenthe' in de Volkskrant van zaterdag 19 november 2011 blijft in mijn hoofd hangen. Wellicht is het de titel. Ik word er verdrietig van. Niets ten nadele van Drenthe. Ik vind het een mooie provincie, vol natuur, ruimte en vrijheid. Nog eens aangesterkt door de campagne met al die gelukzalige mensen uit de Randstad die in kastelen van huizen wonen op hectaren waar niet tegen in te tuinieren valt. Misschien is het niet de titel, maar de armoe die de streamer uitstraalt: 'Vijf kilometer omrijden voor een pak melk en de dichtstbijzijnde basisschool op zes kilometer - dat is Drenthe. Waar altijd al rust en ruimte regeerden, loopt nu de leegte nog leger.'

In blijf steken dat pak melk van die vijf kilometer. Moet er niet aandenken. Het is bij ons thuis niet ongewoon dat de melk op is. Geen melk betekent geen koffie. En dat betekent ergernis. Of? Even snel op de fiets naar het winkeltje op de hoek om vijf minuten later alsnog aan die koffie verkeerd te zitten. Vijf minuten is nog eens even iets heel anders dan die vijf kilometer. En wat als de basisschool al zes kilometer verderop ligt? Hoe is het dan met de middelbare school gesteld? Opeens voel ik een gevoel van armoe. Is rust geen rust bij de gratie van hectiek? Zoals mooi ook niet kan bestaan zonder lelijk? Wat is dan natuur zonder stedelijkheid, wat is ruimte zonder architectuur, wat is vrijheid dan nog?

Ooit overwoog ik een baan in New York te accepteren. Ik zag er vanaf. En dat terwijl ik van New York hou. Sterker nog: eeuwig verliefd! De stad geeft mij een enorm gevoel van rust. Althans, bij een kort verblijf. In New York gebeurt het, je hoeft niets te doen. Je wordt automatisch meegezogen in het ritme, 24/7. Bij een kort bezoek ervaar ik die stedelijke energie als rustgevend. Maar om in New York te wonen? Ik zou mezelf kwijtraken. En als ik niet meer ben wie ik ben, dan verandert die stedelijk energie in onrust. Raak ik mezelf kwijt. Zoals ik mezelf ook kwijt zou raken in een provincie vol van rust met de melkboer vijf kilometer verderop. Ik zou er volledig onrustig worden.

Misschien is dat ook waarom de kop van het artikel in de Volkskrant blijf hangen. Verdriet is onrustig. En misschien wel is onrust het naarste gevoel dat er bestaat!

Reacties

Harry zei
20-03-2013 om 20:23

Beetje flauwekul. Veruit het grootste deel van Drenthe woont in plaatsen waar je scholen en boodschappen binnen loopafstand hebt. Als je gaat wonen in het buitengebied is dat inderdaad anders, maar dat is een keuze.

Met 190 inw. per vierkante kilometer is Drenthe nog steeds voor Europese begrippen een dicht bevolkt gebied, maar iets minder dichtbevolkt dan de rest van Nederland.

Plaats een reactie

 
 

Nicoline Wisse Smit

Nicoline Wisse Smit is 41 jaar en woont ruim 10 jaar, samen met haar dochter, in Limburg. Vanuit haar eigen bureau Wis & Waarachtig biedt zij communicatie-oplossingen. Tot haar opdrachtgevers behoren DSM, de Hogeschool Zuyd en Stichting Regiobranding Zuid-Limburg. In dit blog deelt Nicoline haar ervaringen over wonen in Zuid-Limburg.
 
 

Hierbij willen wij u uitnodigen deel te nemen aan een onderzoek over de regio Zuid-Limburg en de website van zuidlimburg.nl. Het onderzoek vertelt ons hoe u over Zuid-Limburg denkt en wat u van de site vindt. Het invullen van de vragenlijst duurt circa 5 minuten.

Het onderzoek wordt uitgevoerd door Flycatcher Internet Research. Uw antwoorden worden anoniem verwerkt, uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden gebruikt en niet aan derden ter beschikking gesteld.

Bij voorbaat hartelijk dank voor uw medewerking!
Wilt u deelnemen?

Ja Nee