04-01-2010 om 18:23 door Nicoline Wisse Smit

Een vriend met wie ik samenwerkte in het American Hotel te Amsterdam wist met zijn woorden te verrassen. Humor en spot. Zo kon hij wanneer ik overwerkte en hij zijn jas al aanhad om naar huis te gaan iets uitkramen als: ‘Werken is voor domme mensen.’ Ik zal wel oerdom zijn geweest en, als ik de woorden van die vriend mag geloven, ben ik er door de jaren heen niet slimmer op geworden.



American Hotel Amsterdam

Het is misschien de vlijtigheid waarmee ik ben opgevoed. Verantwoordelijkheid nemen. Afmaken waar je aan begint. Misschien is het ook de scholing aan de Hotelschool en het werken in de hotellerie die erop volgden. Lange dagen. Steeds weer overuren. Wellicht heeft het ook te maken met mijn aard. Interesse in nieuwe dingen. Geen ‘nee’ kunnen of willen zeggen tegen uitdagingen.

Toen ik in Limburg neerstreek en voor mijzelf begon, vroegen mensen mij af hoe ik dat kon. Ook sommige Limburgers vroegen zonder enige schaamte hoe ik het met ze uithield en de dynamiek van de Randstad niet miste. Na 10 jaar Wis & Waarachtig (en dus Limburg) vroeg ook dit weekend iemand mij hoe ik het nu eigenlijk doe, dat overweg kunnen met de Limburgse cultuur en zakelijk succesvol zijn in deze regio. Ik wilde antwoorden dat in een regio waar iedereen iets minder hard werkt (en er iets meer tijd wordt genomen voor het leven) het makkelijk is je te onderscheiden. Maar toen realiseerde ik me hoe leeg en voorgekauwd mijn antwoord was. In plaats daarvan vroeg ik mij af waar dat rare beeld toch vandaan komt. Het beeld dat we in Limburg minder hard werken.

Vanaf dag één is het met Wis & Waarachtig voor de wind gegaan. Gewoon door mijzelf te zijn. Door te luisteren naar de opdrachtgever, vlijtigheid van thuis niet uit de weg te gaan en verantwoordelijkheid te nemen. Daarbij heb ik nog nooit gehoord dat ik te snel zou gaan voor een opdrachtgever. Daarbij heb ik nog nooit gehoord dat ik als Hollandse de Limburger niet begrijp. Als ik niet te snel ga…, dan kunnen mijn opdrachtgevers mijn tempo dus prima bijhouden. Zijn ze in Limburg dan toch niet zo sloom?

Ondertussen zie ik op Facebook een bericht voorbij komen. Als ik het bericht mag geloven leert feng shui dat 2010 een stormachtig jaar zal worden. Een jaar dat energie en avontuurgeest verlangt. En ik vraag mij af wat er nu eigenlijk nieuw is. Want zijn dat niet de twee elementen die mijn tien jaar in Zuid-Limburg kenmerken?

Maar dan wel met een glas wijn om de week samen met vrienden af te sluiten. Want naast hard werken, is het in Zuid-Limburg onmogelijk om niet te leven!

Plaats een reactie