02-12-2009 om 08:51 door Nicoline Wisse Smit

Zaterdag Sinterklaas. Voor onze familie het grootste feest. Al in de zomer de eerste ideeën. Kerst staat in de vage schaduw. Gedichten voor de hele meute. Voor minimaal twee volwassenen maak je ook een surprise, daarnaast de kinderen. En hoewel de eerste ideeën al in de zomer komen, zijn we die tegen de tijd dat Sint met zijn boot aankomt ook allang weer kwijt. Ieder jaar beloven we dan ook plechtig ze op te schrijven. Ieder jaar blijft het bij dat goede voornemen.

En dan is het opeens zover. Kondigt het snoepgoed in de supermarkt aan dat de Sint weldra zal komen. En op de avond van de intocht zetten we allemaal, voor onze eigen haard, onze schoen. We zingen liedjes en zoeken naar een wortel. Dat wordt een blikje bier voor Piet. En dan pakjesavond. Ieder jaar weer lijkt 5 december een dag eerder op de kalender te staan. Ieder jaar weer de nodige stress. Dit jaar maakt ook mijn dochter voorzichtig een eerste surprise. Wat een creatief brein!

Een van de twee surprises is ondertussen zo goed als klaar. De andere is nog een paar uurtjes werken. Dien nu nog enkel mijn inkopen te doen. Op een briefje staan de cadeautjes die ik wil kopen. Lijkt mij niet een hele sleur. Gewoon een kwestie van praktisch het lijstje aflopen. Of toch niet? Wil een Samsonite koffer op wieltjes kopen. Gewoon zo’n simpele om mee te reizen. De grootste maat die nog net als handbagage mee kan. Redelijk eenvoudig, not. Want waar kan ik zo’n ding kopen?



Op kantoor kom ik definitief tot de conclusie dat ik daarvoor de stad in moet. Dat ik mijn auto dien te parkeren. Honderden meters dien te lopen. Een koffer uitzoek. Afreken. Om vervolgens met koffer en al die honderden meters terug naar de parkeergarage te lopen. Waarom is er geen kofferboulevard?

Reacties

Plaats een reactie