Tweet27-01-2011 om 15:15 door Mark Renne

Vandaag is het gedichtendag. Gedichtendag is ieder jaar hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Op 27 januari 2011, de laatste donderdag van januari, staat de poëzie een dag lang in het zonnetje. Liefhebbers verspreid over Nederland en Vlaanderen organiseren op die dag een grote diversiteit aan eigen poëzieactiviteiten op scholen, in bibliotheken en winkels, culturele instellingen, op het werk of gewoon op straat. Kranten, radio, televisie en het internet klinken die dag een stuk poëtischer.
Het thema van Gedichtendag 2011 is Nacht. De eeuwenoude fascinatie voor de nacht maakt het tot een van de meest bezongen onderwerpen. Gedichtendag 2011 wordt met dit thema ook een beetje Gedichtennacht. Remco Campert schrijft de Gedichtendagbundel 2011.

Ook in Limburg wordt aandacht besteed aan de gedichtendag. De stichting Poëziefestival Landgraaf vertaalde dit thema naar het mijnverleden, het donker van de mijnen. Daarom organiseerde de stichting Poëziefestival Landgraaf een leessessie in het Nederlands Mijnmuseum in Heerlen met de dichter Manuel Kneepkens. Daar ontmoetten het thema van de nacht en de mijn elkaar. Leden van het Heerlens SchrijversCafé en een aantal bekende en prominente inwoners uit Parkstad lazen er een favoriet gedicht voor. Liefhebbers kunnen a.s. zondag 30 januari in Maastricht ontbijten met de Dichter des Vaderlands Ramsy Nasr en de Maastrichtse dichter Frans Budé.

Tot zover een paar van de activiteiten rond de gedichtendag.
Rond dit soort dagen zie je ineens wat poëzie kan betekenen en wat er op dat gebied in onze regio gebeurt. Ik ben erg onder de indruk. Gewoon trots. Een goed gedicht kruipt in je ziel en wekt verwondering. De laatste tijd tref ik de Heerlense stadsdichter Harrie Sevriens regelmatig. Ik wilde in deze post iets van hem plaatsen. De zoektermen leidden mij naar dichteres Amber-Helena Reisig uit Heerlen. Ze schreef een gedicht over Harrie. Daarmee eindig ik. Maar eerst nog even een overpeinzing van Amber-Helena: “Een vrouw vertelde mij: ‘Ik dans om te vergeten.’ Ik zei: ‘Ik schrijf om mij te herinneren wat ik vergeten wilde.”
Het gedicht van Amber-Helena Reisig over Harrie Sevriens:

open stad

ik heb de stad gedicht zei hij
voor ik kwam was zij nog open
wegen lagen hopeloos onbeschreven
langs kaarten zonder legenda
panden waren wind doorwaaid
met kamers zonder muren zonder dak

ik ben de voyeur in een open stad
ga langs straatgangers praatmakers
lanterenpalen als een lijkwade
vormen het motief van de stad
blauwdruk van verloren dromen
alles staat zo onbegrensd open

ik heb de stad gedicht zei hij
kleur gaf ik aan de kleurlozen
namen aan wat onbenoembaar leek
een woord gaf het leven hier zin
de stad niet gesloten maar gedicht
zodat wij ons kunnen plaatsen

Bezoek de website van Amber-Helena hier.

Plaats een reactie