Tweet18-04-2010 om 23:42 door Nicoline Wisse Smit

De buurman loopt langs. Roept door de heg heen, waar ik aan de andere kant allercharmantst tussen de heg op mijn knieën het onkruid aan het wieden ben, dat het kinderarbeid is. Daarop antwoord ik dat mijn dochter echt zelf het gras wil maaien. Hij lacht: ‘Ik heb het over jou.’

Dat maaien had nog heel wat voeten in de aarde om over het wieden maar te zwijgen. In de eerste plaats wist ik niet waar ik de brandstof in moest doen, toen kwam ik erachter geen brandstof te hebben, toen wist ik niet wat voor een brandstof nodig te hebben. Na brandstof te hebben gehaald, waar bij het tankstation een hele rij zondagse in de zon autowassers stonden (wat is dat toch voor een rare hobby), bleek de jerrycan groter dan het voedstuk van de maaimachine. En toen de euro 95 eenmaal in de machine zat, wist ik niet hoe de maaier te starten. Maar goed, het gras ligt er weer netjes bij.

De groene container staat met de deksel open. En zelfs met de deksel open past al het tuinafval niet in de bak op wielen. Vraag me opeens af wat al die mensen met groene vingers met hun tuinafval doen en begin de rijen bij het milieupark te begrijpen.  Voor mij een reden om de tuin pas weer aan te pakken als de groene container is geleegd. Laat dat gelukkig pas over 10 dagen zijn…

Hoewel ik mezelf nog niet de heg zie snoeien en de bulten van de brandnetels aardig kriebelen, vond ik zo’n middag tuin een hele beleving. Volgens mij heb ik voor het laatst met mijn vingers in de tuin van mijn ouders in Hilversum in de aarde gewroet. Dan zaten we samen op onze billen in het gras het onkruid uit de borders te wieden. Misschien is tuinarbeid wel een ding om samen met je kinderen te doen. En eerlijk is eerlijk. Het was een heerlijke en bovenal ontspannende zondag.

Mijn dochter op de fiets naar een vriendinnetje. Belt als ze bij school is verbaasd op om mij te vertellen hoe raar zo’n leeg schoolplein er uitziet. Volgens mij is ze net zo verbaasd als ik over die wachtrij bij het containerpark en die autowassers op een stralende zondag. Dan samen golfen. Mijn dochter wint, arghh! En dan dus de tuin.  Nou ja, uiteindelijk…, nadat de maaier aan het maaien was geslagen. En vervolgens de tuintafel op het terras geplaatst. Kinderarbeid? Wieden is minder frustrerend dan golfen, een heerlijke familiebezigheid en daarvoor neem ik die bulten graag voor lief. En als beloning? Samen op de trampoline! Is er vast wel weer iemand die zich daarover zal verbazen. Zoals mijn dochter over het lege schoolplein en ik over dat milieupark en de autowassers.

Reacties

Plaats een reactie