Tweet24-10-2009 om 12:50 door Nicoline Wisse Smit

Ik zit aan de telefoon. Een zakelijk gesprek. De Amsterdammer vertelt dat hij eigenlijk met zijn vriendin en kinderen naar Frankrijk wilde verhuizen. Om verschillende redenen vinden ze dat op dit moment in hun leven een stap te ver. Ze hebben hun pijlen op Limburg gericht. Zijn zich nog aan het oriënteren waar ze in Limburg willen wonen. Dat ze gaan staat vast! Terloops refereert hij aan het-leven-als-God-in-Frankrijk-gevoel in eigen land. Het is niet de eerste keer dat ik die associatie hoor.

Niet verwonderlijk. Google toont maar liefst meer dan 42.000 resultaten als ik zoek op ‘God in Zuid-Limburg’. Dat zijn er circa 560.000 minder dan het resultaat dat ‘God in Frankrijk’ oplevert. Maar goed, Zuid-Limburg telt dan ook 600.000 inwoners versus 60 miljoen in Frankrijk. Ach ja, wellicht vergelijk in appels met peren. Ik Google immers in het Nederlands. Laat dus tal van verwijzingen vanuit andere talen buiten beschouwing. Maar als de Nederlandse zoektocht representatief is voor de perceptie van de Nederlander is het toch een leuk resultaat.

De digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren meldt dat deze zegswijze staat voor het leven van een gemakkelijk, onbezorgd leven. De verklaring van deze zegswijze kan niet met zekerheid worden gegeven. Opvallend vind ik dat de zegswijze in het Frans onbekend blijkt te zijn. Komt dat omdat de Fransen niet beter weten dan dat het leven gemakkelijk, onbezorgd is?

Opeens bedenk ik dat de vorige keer de uitdrukking ook door iemand werd gebruikt die niet in Zuid-Limburg woonachtig is. Is het misschien zo dat wij, in Limburg, de zegswijze net als de Fransen niet gebruiken. Omdat we niet beter weten dan dat het leven gemakkelijk en onbezorgd is?

Reacties

Plaats een reactie